«Το ιδιόχειρο σημείωμα του πατέρα μου, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για παρερμηνείες. Σε όλη τη ζωή υπήρξε ένας αριστερός αγωνιστής, ένας ανιδιοτελής οραματιστής.

Η συγκεκριμένη πράξη του τέλους, είναι μια συνειδητή πολιτική πράξη, απολύτως συνεπής με όσα πίστευε και έπραττε όσο ζούσε. Στην πατρίδα μας, στην Ελλάδα, σκοτώνουν τα αυτονόητα.

Για κάποιους, για "τα πεισματάρικα παιδιά της χίμαιρας", σε μια τέτοια κατάσταση, η αυτοκτονία μοιάζει αυτονόητη, όχι σα φυγή αλλά σαν κραυγή αφύπνισης.

Για το λόγο αυτό προσλαμβάνει ένα άλλο περιεχόμενο, αυτό το περιεχόμενο που τραγουδήσαμε παρέα για πρώτη φορά στη συναυλία του αγαπημένου μας Μίκη το 75, που τραγουδάγαμε πάντα στις δικές μας γιορτές και για τους δικούς μας νεκρούς...

Κοιμήσου πατέρα, κι εγώ τραβάω στα αδέρφια μου και παίρνω τη φωνή σου.

Μόνο αυτό ονειρευόσουν για τους νέους και νομίζω τα κατάφερες. Στο σημείο που έφυγες υπάρχει το σημείωμα, ενός νέου “To όνομα του νεκρού σήμερα είναι Δημοκρατία… μα είμαστε 11 εκατομμύρια οι ζωντανοί και το όνομά μας είναι Αντίσταση”»


Σημείωμα της Έμμυς Χριστούλα, κόρης του Δημήτρη Χριστούλα, που αυτοκτόνησε στο Σύνταγμα.

Ξενώνας Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων "Εστία"

 Διαβάστε αυτό:
 
"Καίρια προβλήματα, που βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, θέτοντας ζητήματα αξιοπρέπειας και ασφάλειας, παραθέτουν σε κείμενο διαμαρτυρίας του προς την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, 19 παιδιά που στεγάζονται στον ξενώνα ασυνόδευτων ανηλίκων προσφύγων επί της οδού Λεμεσού 17, Αγ. Δημήτριο Αττικής, σε κτίριο της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Στην επιστολή τους από τις 23 Δεκεμβρίου 2011 προς την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, ακόμα δεν έχουν λάβει απάντηση. Ακολουθεί η επιστολή τους, καθώς και το κείμενο διαμαρτυρίας τους.

Η επιστολή προς την Ύπατη Αρμοστεία:

Εκκλησία της Ελλάδος

Λεμεσσού 17

Άγ. Δημήτριος Αττικής

Ξενώνας Ασυνόδευτων Ανηλίκων Προσφύγων

Θα παρακαλούσαμε όπως μας στέλνατε πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματα των ασυνόδευτων ανηλίκων. Συγκεκριμμένα εάν δικαιούμαστε κάποιο επίδομα, τα κριτήρια αξιολόγησης στέγης, είδη ρουχισμού, μόρφωση, πλήρη γεύματα, ιατρική/φαρμακευτική περίθαλψη και ό,τι άλλο δικαίωμα για την ανθρώπινη αξιοπρέπειά μας.

Στον ξενώνα μας υπάρχει ελλειπής ιατρική και μορφωτική φροντίδα, προβλήματα σίτισης, θέρμανσης και άλλων σχετικών για τη ομαλή και αξιοπρεπή διαβίωσή μας. Θα ήταν συνετό να έχουμε πρόσβαση και επικοινωνία με άλλους φορείς για την ομαλή ένταξή μας στην κοινωνία καθώς επίσης και επικοινωνία με όσους από μας έχουμε συγγενείς στο εξωτερικό διότι τώρα είμαστε αποκλεισμένοι στον ξενώνα.

Παρακαλώ να μας ενημερώσετε το συντομότερο δυνατόν για τα δικαιώματά μας.

Κείμενο διαμαρτυρίας:

Με τη παρούσα διαμαρτυρία παραθέτουμε όλα τα ονόματα και υπογραφές 19 αγοριών που μένουμε στον καταυλισμό αυτό όπου έχουμε πολλά προβλήματα μεταξύ των οποίων είναι τα εξής:

1. Σίτηση:

Η τροφή μας παραδίδεται απ’έξω, είναι κυρίως χαλασμένες σαλάτες και ξερό ψωμί, συνήθως μουχλιασμένο.

2. Παγωνιά στους Κοιτώνες:

Το σπίτι είναι υπερβολικά κρύο και μας ενημέρωσαν ότι και στα δικά τους σπίτια δεν έχουν θέρμανση άρα δεν μας χρειάζεται.

3. Ρουχισμός:

Δεν έχουμε ρούχα και δεν μας δίνονται ρούχα στα μέτρα μας.

4. Χρήματα:

Δεν μας δίνουν χρήματα για ιδία χρήση όπως πχ για ρούχα, προσωπικά είδη ούτε για κάρτα τηλεφώνου.

5. Σαπούνι και Οδοντόκρεμα:

Το σαπούνι που χρησιμοποιούμε δεν ενδείκνυται για καθαριότητα σώματος και μας ενημέρωσαν ότι “αν δεν μας αρέσει, να αγοράσουμε οι ίδιοι”. Αυτό δεν μπορεί να γίνει εφόσον δεν έχουμε χρήματα.

6. Χρησιμοποιούν τα προσωπικά μας δεδομένα με προσβλητικό τρόπο:

Για να δημιουργηθεί αντιπαράθεση μεταξύ μας, χρησιμοποιούν τα προσωπικά στοιχεία μας προσβάλλοντάς μας. Δεν ενδιαφέρονται για μας και τα αισθήματά μας και ούτε μας σέβονται.

7. Υπάρχει ένα αγόρι ο Azdin Zara:

Αυτός έχει πρόβλημα ομιλίας και επίσης δεν ακούει καλά. Ζήτησε να πάει σε Νοσοκομείο από τότε που ήρθε πριν 5 μήνες και δεν έχει πάει ακόμα ούτε και σε σχολείο.

8. Νοσοκομείο:

Μας δίνουν ένα πρόχειρο χάρτη όπου πάμε μόνοι μας χωρίς να γνωρίζουμε τη γλώσσα. Δεν μας δίνονται φάρμακα.

9. Πρώτες Βοήθειες:

Δεν υπάρχει πρώτη βοήθεια στον ξενώνα και μας δίνουν ντεπόν για όλες τις παθήσεις.

10. Τα 2 αγόρια Fahim/Falhad:

Δεν του επιτρέπεται να βγουν έξω καθόλου σαν να ήταν σε φυλακή χωρίς να γνωρίζει κανένας μας το λόγο.

11. Ταξειδιωτικά έγγραφα:

Χρειαζόμαστε έγγραφα για να συναντήσουμε τις οικογένειές μας και να φτιάξουμε το μέλλον μας.

Υπογράφουμε:

Ismail Bilali, Bokanta Lungage, Keita Alassane, Azdin Zara, Amadou Kain Camara, Muhammad Yaseen, Badri Sabir, Ousman Suwareh, Najibolah Mohamad, Muhammad Sarfraz, Muteba Mubanga, Mohamed Billo Barry, Ali Mohammadi, Issa Kallon, Farhad Nzari, Fahim Nzari, Makiese Lajoie, Bilal Mohamad, Sohail Hassan".

 (Πηγή: tvxs.gr)

Και τώρα διαβάστε κι αυτό:

"Ο Ξενώνας Ασυνόδευτων Ανήλικων Προσφύγων 'Εστία' αποσκοπεί να συνεισφέρει στην παροχή υπηρεσιών υποδοχής και φιλοξενίας σε αιτούντες άσυλο/πρόσφυγες, δυναμικότητας 20 ατόμων.

Επιπροσθέτως, ο Ξενώνας αποσκοπεί στην παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και συμβουλευτικής ως προς την κοινωνική ένταξη τους, δημιουργική απασχόληση, πρωτοβάθμια ιατρική φροντίδα, εκπαίδευση με την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και χρήσης ηλεκτρονικών υπολογιστών.

Παράλληλα, οι ασυνόδευτοι ανήλικοι απασχολούνται σε μια ευρεία σειρά αθλητικών, πολιτιστικών και περιβαλλοντικών δραστηριοτήτων, οι οποίες διασφαλίζονται μέσω των συνεργασιών της Αποστολής και της Αρχιεπισκοπής Αθηνών με φορείς της τοπικής κοινωνίας".

Πηγή: ΜΚΟ Αποστολή της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών

.........................................................................................................................................
Μη μου ξαναπεί κανείς για εκκλησία, λιβάνια και παπάδες, γιατί τον έφαγα.
.........................................................................................................................................

La taille de mon âme

«Si tu savais mon cœur: rien

  si tu savais mes yeux: rien

   si tu savais mes mains: rien

   si tu savais mes jours: rien

  si tu savais mes joies: rien

        mais si seulement tu savais la taille de mon âme».

Πανδωρικώς

  Οι κυβερνήσεις νομοθετούν για το λαό. Εσείς;

 

Δημοσιευμένο στις 31 Οκτ 2011 | ΠΑΝΔΩΡΙΚΩΣ | Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης 

Κύριε Βενιζέλο,

Σας έχω απευθύνει δημόσια, αρκετά ερωτήματα, τα οποία θέτουν σοβαρά

θέματα για τον τρόπο που πολιτεύεστε. Δεν ήταν μια θεωρητική ανάλυση 

αλλά στοιχεία. Δεν μου απαντήσατε. Πίστευα πως ήταν η ενασχόλησή σας 

με την σωτηρία της χώρας που δεν σας επέτρεπε να απαντήσετε. Τελικώς 

δεν ισχύει. Απ ό,τι έμαθα, στείλατε απαντητική επιστολή στην Ελευθεροτυπία 

για άρθρο που αφορούσε την προίκα σας, όχι όμως απάντηση σε όσα σας 

έχω ρωτήσει. Και το κάνατε μία από τις πιο κρίσιμες μέρες των 

διαπραγματεύσεων για το χρέος. Βρήκατε τον χρόνο. Άρα δεν ήταν θέμα χρόνου.

Πριν προχωρήσω στα συγκλονιστικά που αποκάλυψε η δημοσιογραφική

έρευνα, σας θυμίζω και πάλι πως το να απαντήσετε είναι υποχρέωσή σας. 

Ηθική και πολιτική. Πριν από μερικούς μήνες, όταν ο αντιπρόεδρος της 

Κυβέρνησης, κύριος Θόδωρος Πάγκαλος είπε το γνωστό «μαζί τα φάγαμε», 

του απάντησα με ένα πολύ σκληρό άρθρο. Ο κύριος Πάγκαλος την ίδια κιόλας 

μέρα ανταπάντησε με ένα δικό του πολιτικό άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στο 

site μου. Την ίδια εποχή έγραψα ένα ακόμη σκληρό άρθρο για την υπουργό 

κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, στο οποίο έλεγα πως το να φοιτά παιδί της 

σε ιδιωτικό σχολείο, ενώ η ίδια είναι υπουργός Παιδείας, είναι μια πρακτική 

που δηλώνει πως δεν εμπιστεύεται τη Δημόσια Παιδεία για την οποία είναι 

αρμόδια. Η κυρία Διαμαντοπούλου απάντησε δημόσια σε αυτό, θέτοντας 

μάλιστα μια πλευρά που είχα σκληρά παραβλέψει. Της μάνας. Και οι δύο 

συνάδελφοί σας απάντησαν αν και θα μπορούσαν να μην το κάνουν γιατί 

εξέφρασα απόψεις και όχι, όπως στη δική σας περίπτωση, ντοκουμέντα 

και στοιχεία. Και βέβαια κανένας από τους δυο, δεν θέλησε να μου «θυμίσει» 

πως είμαι δημοσιογράφος της «κρατικής».Σεβάστηκαν και τον ρόλο τους και 

το ρόλο του δημοσιογράφου.

Διατελέσατε υπουργός Πολιτισμού και βρεθήκατε στο στόχαστρο της 

πολιτικής κριτικής από τον προκάτοχο σας στο υπουργείο, τον νυν αντιπρόεδρο 

της Κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, για την αγοραπωλησία επί των ημερών 

σας του ξενοδοχείου «Ακροπόλ» από τον κατάδικο σήμερα, Γιώργο Μπατατούδη. Πληροφοριακά μόνο ο κ. Μπατατούδης ο οποίος διέφυγε στη Λιβύη βρίσκεται 

σήμερα στην Ελλάδα αφού κατάφερε να πάρει αναστολή εκτέλεσης της ποινής 

του. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα στο οποίο θα επανέλθουμε.

Ας πάμε όμως και πάλι στα στοιχεία. Διατελέσατε υπουργός Δικαιοσύνης το 

1996. Δεν ήσασταν ένας οποιοσδήποτε πολιτικός σε αυτό το υπουργείο, αλλά 

ένας γνώστης της Νομικής Επιστήμης. Και μόνο να κοιτάξει κάποιος το βιογραφικό 

σας, διαπιστώνει πως τελειώσατε σε 4 χρόνια τη Νομική, (παρότι, όπως λέτε, 

είχατε και παράλληλη πολιτική δράση τα δύσκολα χρόνια 1974-1978), 

καταφέρατε να κάνετε διδακτορικό στο Παρίσι σε μόλις δύο χρόνια και στη 

συνέχεια να ανεβείτε τις βαθμίδες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τρόπο 

που δεν έχουν κάνει άλλοι. Τι άλλο λοιπόν, ήσασταν από το «παιδί θαύμα» 

της νομικής τέχνης.

Αναζήτησα λοιπόν αυτή την νομική σας έστω ευφυΐα, στο νομοθετικό σας 

έργο στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Και ιδού τι βρήκα. Το 1996 ψηφίσατε τον 

νόμο 2408. Με τον νόμο αυτό τροποποιήσατε κάποια άρθρα του Ποινικού 

Κώδικα. Για την ακρίβεια προσθέσατε μερικές λέξεις, λιγότερες από 10 αλλά 

καθοριστικές. Αλλάξατε το άρθρο 242 (για ψευδή βεβαίωση) και το άρθρο 216 

(για πλαστογραφία).Τα δύο αδικήματα τα οποία ήταν κακουργήματα με ποινές

κάθειρξης πάνω από 10 χρόνια, γίνονταν πλημμελήματα αν το ποσό της ζημιάς 

δεν ήταν πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές. Αυτό προσθέσατε: Το «πάνω από 

25 εκατομμύρια δραχμές». Με 25 εκατομμύρια τότε μπορούσες να αγοράσεις 

ένα σπίτι. Και εσείς για κάποιο λόγο, την πλαστογραφία και την ψευδή βεβαίωση 

που προκαλούσαν ζημιά ως ένα σπίτι την κάνατε πλημμέλημα;

Αυτή την νομοθετική «μεταρρύθμιση» την κάνατε μέσα σε μία νύχτα και χωρίς 

να προηγηθεί σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και πολύ περισσότερο 

διάλογος με τους ανθρώπους που υπηρετούν τη Δικαιοσύνη. Δηλαδή δεν εκθέσατε 

ποια αναγκαιότητα υπήρχε για να κάνετε τόσο βαριές πράξεις από κακουργήματα, 

απλά πλημμελήματα. Κατηγορηθήκατε από τον νομικό κόσμο ότι ασελγήσατε 

πάνω στους νόμους με σκοπούς άλλους από την απονομή Δικαιοσύνης.

Φαντάζομαι ξέρετε ως υπουργός Δικαιοσύνης τότε, τι προέκυψε από αυτή 

σας την νομοθέτηση. Τετρακόσιοι επιφανείς Θεσσαλονικείς (μεγαλογιατροί, 

βουλευτές, στρατηγοί, δικηγόροι, παιδιά αυτών που λέμε «επωνύμων») οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες για κακουργήματα (ναι, αυτά τα οποία αλλάξατε) 

δεν δικάστηκαν ποτέ. Τα κακουργήματά τους έγιναν πλημμελήματα και 

παραγράφηκαν. Η υπόθεση ήταν η πιο σοβαρή υπόθεση πλαστογραφίας 

στην ιστορία της Ελλάδας. Από το 1989 έως το 1991, παιδιά επωνύμων της

Θεσσαλονίκης που εγγράφονταν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού (Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία κλπ), έπαιρναν μεταγραφές σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας, 

παρουσιάζοντας ψεύτικες βεβαιώσεις για σοβαρές ασθένειες. Οι ευγενείς γόνοι 

της Θεσσαλονίκης έπασχαν ξαφνικά από καρκίνο, λευχαιμίες και άλλα σοβαρά 

νοσήματα που βεβαίωναν απατεώνες γιατροί. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, 

κάποιοι Πανεπιστημιακοί, συνάδελφοί σας στο Πανεπιστήμιο, επιχείρησαν να την κουκουλώσουν αρνούμενοι να δώσουν τα στοιχεία των μεταγραφών.

Μια ομάδα έντιμων εισαγγελέων τότε, αναγκάστηκε να κάνει έρευνα στο 

πανεπιστήμιο και να κατασχέσει τους φακέλους. Δύο ανακριτές, επί δύο χρόνια 

ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, σχηματίζοντας δικογραφία που δεν χωρούσε 

σε ένα δωμάτιο. Ασκήθηκαν, διώξεις σε 400 άτομα. Οι περισσότεροι θα έμπαιναν 

φυλακή αφού οι κατηγορίες ήταν στοιχειοθετημένες. Και τότε εσείς νομοθετήσατε 

την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα στα συγκεκριμένα άρθρα, που τύχαινε 

μάλλον να αφορούν τις δικές τους κατηγορίες. Τα αδικήματα ήταν πια 

πλημμελήματα και είχαν παραγραφεί. Οι φάκελοι έκλεισαν και δεκάδες 

επώνυμοι απατεώνες, ελεύθεροι πια, συνέχιζαν να φωτογραφίζονται στα 

περιοδικά ως έντιμοι και ανησυχούντες για την πόλη και βέβαια να καθορίζουν 

με τη δύναμή τους τα πολιτικά πράγματα. Αρκετοί από τους φοιτητές που 

πήραν μεταγραφές με τις ψευδείς βεβαιώσεις, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, 

αλλά σήμερα κάνουν πανεπιστημιακή καριέρα.

 

Στις μεταρρυθμίσεις σας, συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή ενός ακόμη άρθρου 

του Ποινικού Κώδικα. Του 113. Το άρθρο αυτό παλιά προέβλεπε πως στις 

περιπτώσεις που κάποιος βουλευτής διώκεται για αξιόποινη πράξη, αν δεν 

αρθεί η βουλευτική του ασυλία, τότε σταματά να τρέχει ο χρόνος παραγραφής 

και ο βουλευτής δικάζεται όποτε πάψει να είναι βουλευτής. Το άρθρο αυτό 

προστάτευε και τον βουλευτή, αλλά και τον πολίτη. Αλλάξατε λοιπόν το άρθρο 

και καταργήσατε την αναστολή της παραγραφής. Έτσι αν κάποιος βουλευτής

διαπράξει αδίκημα και δεν αρθεί η ασυλία του, ο χρόνος παραγραφής τρέχει. 

Έτσι όταν πάψει να είναι βουλευτής πιθανόν να μην υπάρχει δίωξη εναντίον του.

Αυτά είναι τα νομοθετήματά σας σε ένα υπουργείο που θα περίμενε κάποιος, 

πως λόγω του αντικειμένου σας, ο νομικός κόσμος θα μίλαγε για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις Βενιζέλου. Ο νομικός κόσμος όμως μιλάει για «ασέλγεια» στους

νόμους. Τα περί προθέσεων και τα νομικά και αυτά της κόλασης που είναι 

στρωμένη με καλές προθέσεις, τα ξέρετε. Μόνο εσείς ξέρετε τις προθέσεις σας. 

Δεν σας αποδίδω καμιά πρόθεση. Σας απευθύνω για μια ακόμη φορά ερωτήματα.

Και περιμένω απαντήσεις τις οποίες ξέρετε πολύ καλά πως οφείλετε να δώσετε. 

Αν όχι, τότε αυτό θα είναι μια πρόθεσή σας…

 Υ.Γ.  Προς κάθε ενδιαφερόμενο που…ξέρει αυτός. Μετά από 25 χρόνια στην

δημοσιογραφία, έχω την δυνατότητα να μαθαίνω, πότε το όνομά μου γίνεται 

δημοφιλές σε διάφορες υπηρεσίες. Μην κουράζεστε. Στην ντουλάπα μου δεν 

έχω σκελετούς. Μόνο ρούχα και αρχεία. Των οποίων έχω πάντα αντίγραφα.  

Διαβάστε εδώ το δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ 8 Φεβρουαρίου 1995

  

We're gonna stand up and we're gonna fight back

Πηγή: L'Enfant de la Haute Mer